गझल

पिढ्यान पिढ्यांच्या तिमिरात
रुढींच्या साखळदंडात
करकचून
बांधला गेलेला समाज
विषमतेचे जोखड
निमूटपणे
मानेवरती ओढत होता
मळकटलेल्या,कळकटलेल्या
पिळदार देहावरती
बुरसटलेल्या
मनुवादी विचारांचा
झाडू आणि मडकं घेऊन
स्वत:च्या सावलीलाही
लपवत होता
जगण्याची परिभाषाच
अजून ज्याला उमगली नाही
त्यांना स्वातंत्र्य,समता,बंधुता आणि न्यायाची व्याख्या कोठून कळणार??
कोण समजाऊन सांगणार??
गावकुसाबाहेर
आपला
तोडका मोडका संसार थाटलेला
गुलामगिरीच्या रहाटगाडग्यात पिचलेला समाज
प्रकाशापासून
अजूनही
कोसो दूर खितपत होता
आणि एक दिवस...
भिमराव नावाचा
"प्रद्न्यासूर्य"
क्रांतीचे तेज घेऊन
उगवला
एवढा दैदिप्यमान
प्रखरता आणि तितकीच नैतिक मूल्यांची शितलता असणारा सूर्य
आम्ही पहिल्यांदाच पाहिला
उजळून गेला आसमंत
आणि गळून पडली
गुलामगिरीची लक्तरं
तूटून पडले साखळदंड
आणि हातात पेन
पाठीवरती आली दप्तरं
सगळीकडे निरोगी प्रकाश
आणि फक्त निखळ
 प्रकाशच पसरला होता
हक्काचं क्षितिज
हक्काचा सूर्य
हक्काचा प्रकाश
आणि मनोधैर्य
बाबा,
संघर्षाचा एक अखंड
अध्यायच बनलास
शेवटच्या श्वासापर्यंत
आमच्यासाठी
चिरंतन तळपत राहिलास
मन,मनगट,आणि मेंदूमध्ये स्फुर्तीचं स्फुल्लिंग चेतवलंस
स्वाभिमान आणि जगण्याचा आत्मविश्वास दिलास
हे बुद्धितेजा,
तुझ्या अथांग द्न्यानाने
आता सकल पृथ्वी
शाश्वतपणे निरंतर
उजळत राहिल
:::::::::::::::::
कवी किरण अहिवळे
मु.पो.सोमंथळी
ता.फलटण,जि.सातारा
मो.नं.७३०४७५६३६८