वृत्त-व्योमगंगा
:::::::::::::::::::
  गझल
:::::::::::::::::::::::
चिंब या डोळ्यात वेड्या
पावसाचे भास होते
कोरड्या त्यांच्या घशाला
सावकारी फास होते

पाहिले ज्यांनी कधी ना
बांध,वाफे पांढरीचे
पांढर्या वेशात त्यांचे
रोज दौरे खास होते

लागते ना झोप आता
चांदण्यांची फार भीती
रोज राती शोषणारे
ते विखारी डास होते

मांडण्याला गाव त्यांचा
छाटली झाडे कितीदा
भान त्यांना का नसावे?
पालवीला श्वास होते

राम कोणा पाहिजे जो
जाळतो सीता अजूनी
भावनांचे कोंडवाडे
वाढणारे मास होते

जाहली वांझोट माती
सेझच्या आलिंगनाने
पाखरा,लोकास पोटी
पोसणारे घास होते

कोणता हा देश आहे ?
कोणती ही लोकशाही ?
श्वास घेण्या वाव नाही
ते पिढ्यांचे दास होते

::::::::::::::::::::
कवी किरण अहिवळे
फलटण जि.सातारा